مَردی که هرگز زنده نبود و هرگز نخواهد مُرد

یکی از کاراکترهای دوست داشتنی من پوآرو و شرلوک هلمز هستند. به داستان های رمز و راز دار بسیار علاقه مند هستم.

به خصوص شرلوک هلمز. کارکتر جالبی دارد، اهل تغییر قیافه است ودر تحقیقاتش بعضا به صورت فیزیکی هم درگیر می شود.

خانه شرلوک هلمز در لندن در خیابان Baker است.

 

کلاه و پیپ او هم که جزو برندش می باشد.

 

همکار او دکتر واتسون بود و شخصی که شرلوک هلمز همیشه او را تعقیب می کرد، پرفسور موریارتی بود.

در طبقه پایین خانه او که در حال حاضر موزه است. کلاه ها و پیپ های مدل شرلوک هلمز را می فروشند. شاید شما هم مثل من که چند سال پیش فکر می کردم شرلوک هلمز یک کارآگاه واقعی در قدیم بوده هنوز اینگونه فکر کنید.

شرلوک هلمز یک شخصیت داستانی است، شخصیتی که خالق آن آرتور کانن دویل است.

پیش خودم به این فکر می کردم که چگونه می شود داستانی آنقدر دقیق با آدرس خانه نوشته شود و بعد از آن چندین سریال و فیلم سینمایی (فیلم سینمایی شرلوک هلمز 1 و 2 با بازی زیبای رابرت داونی را از دست ندهید) از روی آن بسازند تا به امروز که آن آدرس و آن خانه ی این شخصیت داستانی اینقدر معروف بشود و یکی از موزه ها و گردشگری های لندن به حساب بیاید.

 

به این کار انگلیسی ها چه می توان گفت؟ استفاده حداکثر از منابع و ظرفیت ها یا احترام به هنر و گذشتگان یا شاید هر دو

 

با تشکر

حمید طهماسبی
مَردی که هرگز زنده نبود و هرگز نخواهد مُرد
4.5 امتیاز از 13 رای

2 دیدگاه برای “مَردی که هرگز زنده نبود و هرگز نخواهد مُرد

  1. حمید جان نسخه امروزی شرلوک هلمز بسیار بسیار دیدنیه. بندیکت کامبرباچ ( بازیگر نقش الن تورینگ در بازی تقلید) چنان نقش رو عالی در آورده که آدم میره توی داستان. عناصر امروزی فیلم برای من جذاب تر از نسخه قدیمی اونه. پیشنهاد میکنم ببینیش حتما.
    پخش شبکه بی بی سی بوده اگه اشتباه نکنم.

  2. درود. جناب طهماسبی.
    به نظر من استفاده حداکثر از منابع و ظرفیت ها و انگلیسی ها تو این کار سر آمد هستند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *