و یاد حرف شما افتادم که وقتی توی بحران بیوفتی انرژی زیادی ازت میگیره که بتونی باهاش مقابله کنی.
]]>یک خوبی که نبود اینترنت برای من داشت توی این یک هفته این بود که متوجه شدم همه به تعویق انداختنها رو نمیشه گردن اینستاگرام و … انداخت. واقعا انجام دادن هر کاری یه لازم داره و اگر نتونی این چرایش رو بفهمی خیلی راحت انجامش نمیدی.
توی این یک هفته خیلی از راههای انجام دادن کارهایی که به تعویق میندازم رو یادگرفتم و تمرین کردم. مثلا حرف محمدرضا شعبانعلی توی قسمت دوم فایل صوتی عزت نفس که میگه خیلی وقتها انگیزه بعد از عمل میاد، اولش برام مسخره بود ولی وقتی انجام دادم دیدم واقعا راست میگه بعضی کارا رو باید شروع کنی تا انجام دادنش رو بفهمی.
نکته جالب دومی که فهمیدم این بود که افرادی که میریزن تو خیابون خیلی مفیدتر هستن برای کشور نصبت به کسایی که هیچ واکنشی نشون نمیدن. اونی که میره اعتراض میکنه هنوز یه امیدی به اصلاح و بهبود کشور داره ولی اونی که نمیره همون امید رو هم نداره دیگه.
نکته سوم درمورد مهاجرت هست. منم از هفته قبل از قطع شدن اینترنت به این نتیجه رسیدم که دیگه کشوری که توش زندگی میکنم جای موندن نیست. من دوتا مشکل برام پیش اومد و درگیر دادسرا و پلیس شدم و فکر میکنم که هیچ کشوری بی قانون تر از این کشور وجود نداره چون نه قانون درستی داریم و نه قاضی درستی.
از قدیم گفتن: هرچه بگندد نمکش میزنند وای به روزی که بگندد نمک.
البته که همین مشکلات باعث شد یه خوب برای زبان خوندن و دانشگاه رفتن برام شکل بگیره.