آشنا، دوست و رفیق

در درس مدل ذهنی که در آینده در دسته بندی متمم به معرفی آن می پردازم.

درسی هست به نام مفهوم پردازی، یعنی بیاییم دقیقا بگوییم که منظورمان از این کلمه چه هست.

در این مطلب من قصد دارم این سه کلمه را مفهوم پردازی کنم.

آشنا، دوست و رفیق

آشنا: همانطور که از اسمش هم پیداست کسی است که ما او را می شناسیم. ولی لزوما او هم ما را دلیلی ندارد بشناسد. همانطور که ما با دیدن کسی برای بار اول، می گوییم باب آشنایی باز شده. ولی امکان دارد دیگر هم را نبینیم.

آشنا مانند: حسن روحانی، اوباما، پرویز پرستویی، سیروان خسروی و مانند این ها

دوست: کسی که با او هم کلام شده ایم، با هم در زمان های مختلف تبادل نظر کرده ایم، به یک وسیله ای با او در ارتباط هستیم به شکلی که هر گاه اسم ما برای او یا اسم او برای ما آورده می شود حداقل یک خاطره ای در ذهن متبادر شود. شاید حتی او را تا به حال ندیده باشیم.

رَفیق: شخص یا اشخاصی (خیلی تعدادشان کم است، کمتر از انگشتان یک دست) که معمولا مدت زیادی را با آن ها هستیم یا کیفیت رابطه مان با آن ها بسیار زیاد است که همین امر باعث می شود فرق او با دیگران بیشتر به چشم آید. کسی است که بیشتر از دیگران می تواند ادعا کند ما را می شناسد. معمولا اکثر اطرافیان هم از این رابطه در جریان هستند و کما بیش احوال آن ها را از شما و احوال شما را از آن ها می گیرند. بالاخره در یک زمینه ای با این شخص از همه صمیمی تری، یا رابطه مالی، یا احساسی، یا از کوچکترین احوالات روحی تو کاملا خبر دارد. کارهایی که برای همدیگر انجام می دهید بدون حساب کتاب است، که آیا او می تواند بعدا جبران کند یا نه. بیشتر از جنس مهربانی است. از پیشرفت تو خوشحال می شود و در پیشرفت تو نیز کمک می کند، حتی شده است با یک تشویق لفظی. تایید تو برای او، و او برای تو مهم است. بعضا یک رقابت خیلی سالم در عین رفاقت هم بین شان وجود دارد.

می خواهم حالا که رَفیق را مفهوم پردازی کردم، پا را فراتر بگذارم و به مفهوم پردازیِ” رِفیق ” بپردازم.

رِفیق را حتما از نزدیک دیده ایم، در برهه ای با هم زندگی کرده ایم، از عادات شخصی و خیلی خصوصی هم خبر داریم. معمولا مربوط به دوران دانشجویی یا قبل تر از آن هستند. در اکثر مواقع برای ما وقت دارند. شماره تمام سیم کارت هایشان را معمولا داریم. در ۹۹% مواقع هر کاری از دستمان و از دستشان برآید دریغ نمی شود. تعدادشان حداکثر دو الی سه نفر است. کنار آن ها بسیار خوشحالیم. درکنارشان یا اصلا یا با حداقل مصلحت اندیشی حرف می زنیم. در کلام بسیار با هم راحتیم. حرف همدیگر را به خوبی می فهمیم. با این اشخاص بیشترین شوخی ها را داریم. بهترین خاطرات ما در گذشته هستند و بهترین همراه و هم پای ما در سال های آینده. اگر چندین سال هم همدیگر را ندیده باشند باز هم کیفیت دوستی شان مانند گذشته است.

امیدوارم مسیر زندگی را با رفیق و به موفقیت و شادی بگذرانید.

با تشکر

حمید طهماسبی
آشنا، دوست و رفیق
4.8 امتیاز از 6 رای

یک دیدگاه برای “آشنا، دوست و رفیق

  1. مطلب جالبی بود رفیق . خیلی خوب که ما کلماتی رو که استفاده میکنیم روی مفاهیمش فکر کنیم و فقط سالادی از کلمات رو کنار هم قرار ندیم . خیلی از واژه ها هست که مدام استفاده میشه ولی مفهوم واقعیشون ذره ای هم شبیه اون چه تو ذهن اکثریت جا گرفته نیست مثل فرافکنی- استارتاپ – طراحی تجربه کاربری – هوش هیجانی و ……..

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *